Ladino liederen, de oorsprong

De naam Sefardisch komt van het Hebreeuwse woord Sepharad, dat Spanje betekent. Sefardische liederen ontstonden als volgt. Rond 711 trokken Arabieren naar Zuid Spanje en ontstond er hier enkele eeuwen lang een vruchtbare samenwerking op wetenschappelijk en kunstzinnig gebied (waarbij de ladino liederen ontstonden in een mengtaal van oud Castilliaans en Hebreeuws) tussen de Joden, Islamieten en Christenen. Dit waren de zogenoemde "Gouden Eeuwen". Ook op muzikaal gebied was er een interessante samenwerking; Joodse dichters namen Joods, Islamitisch en Katholiek gedachtengoed over en vermengden dit met Arabische metriek en Andalusische melodieŽn. Zo ontstonden de Sefardische liederen, in het ladino, de Ladino liederen.

Ladino liederen:

Ladino liederen, waren de Sefardische liederen die werden opgeschreven in het 'Ladino'; oud Castiliaans vermengd met Hebreeuws. In 1492 kwam er een eind aan de Gouden Eeuwen: de joden werden verbannen uit Spanje. De Sefardische liederen, ook genaamd de Ladino liederen, bleven echter behouden. Van moeder op dochter werden de liederen mondeling overgeleverd. De taal, het Ladino werd nu echter ook vermengd met woorden uit het 'nieuwe' land. Er ontstonden Ladino liederen met Turkse, Arabische, Griekse, Portugese, of Franse woorden, al naar gelang het land waarheen de Sefarden waren gevlucht. Zo werd er gezongen en gespeeld over het leven van alledag in de Ladino liederen.

Josine Franken en Leo Driesenaar, Mir Tsvey